به یاد شهیدمحسن مریمی و به امید بازگشت حاج احمدمتوسلیان

 قطعا کسانی که اهل داستان و رمان اند بدین نکته پی برده اند که پاره ای نویسندگان و قلم زنان دارای موضوعی خاص اند که بخش اعظم نوشته هایشان را بدان اختصاص می دهند.گویی آنان داستان نویسی تخصصی را بر داستان نویسی عمومی ترجیح داده در آن حیطه به نگارش می پردازند. این سبک باعث می شود نویسنده در آن موضوع خاص پیشرفت کرده بهتر از سایرین بنویسد. خوانندگان نیز وقتی بخواهند محتوای داستانی خاصی را دنبال کنند یک سره  دنبال کتاب های آن نویسنده گشته سردرگم نشده داستان ضعیف مطالعه نمی کنند.

بر سبیل مثال جک لندن که نمونه نیکویی از این زمره است، موضوعات مرتبط با قطب های جنوب و شمال و سرزمین های برفی و سگ های سورتمه بر را رسته ی خویش اختیار نموده بهترین ها را در این حیطه می نویسد. « آوای وحش» که داستانی است بلند، نمونه کار خوشی از اوست.

از بانو آگاتا کریستی یا همان ملکه جنایت نیز می توان نام برد که البته شهرت ایشان عالمگیر است. آگاتا در زمینه جنایی چنان حرفه ای و دقیق و پرپیچ و خم می نویسد که هر خواننده ای را به تحسین وا می دارد.

ژول ورن و ج.ک.رولینگ و ویکتور هوگو نیز که هریک غزال تیز پای داستان نویسی تخصصی هستند آن قدر مشهور و دارای سبکی شناخته شده اند که نیازی به توضیح درباره شان نیست هرچند سخنانی ناگفته و اشاراتی ناشنیده در اندیشه ها جاریست.