قیمت سرور خرید سرور قیمت سرور اچ پی قیمت رم سرور قیمت هارد سرور قیمت لپ تاپ قیمت لب تاب قیمت نوت بوک قیمت لپ تاپ ایسوس قیمت لپ تاپ لنوو قیمت لپ تاپ اچ پی قیمت لپ تاپ ایسر قیمت سوئیچ سیسکو قیمت مودم دی لینک قیمت مودم تی پی لینک لپ تاپ قیمت مادربرد قیمت یو پی اس فروش یو پی اس قیمت پرینتر قیمت دوربین مداربسته قیمت پرینترهای اچ پی دوربین مداربسته قیمت گوشی موبایل قیمت پاوربانک قیمت گوشی سامسونگ قیمت هارد اکسترنال قیمت هارد اس اس دی قیمت فلش مموری قیمت باتری لپ تاپ
سفارش تبلیغ
صبا


ارسال شده توسط محمد حمله دار در 90/12/20:: 8:25 عصر

(((پست ثابت )))


http://s3.picofile.com/file/8284139134/t0000abl.JPG

کودک، انسان است!

یادداشت هایی درباره مسائل کودکان و نوجوانان

به قلم: محمد حمله دار

نویسنده و دارای مدرک بین المللی روان شناسی کودک و نوجوان

از آکسفورد انگلستان


 وبگاه:

hamledar.ir

کانال تلگرام:

@hamledar

پیج اینستاگرام:

instagram.com/mhamledar

 

ادامه مطلب...

کلمات کلیدی :

ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/3/7:: 4:35 عصر

http://s8.picofile.com/file/8296178418/5489rrrrrrrrr54.JPG

 

فوت و فن فرستادن فرزند به کلاس های آموزشی

  بسیاری از والدین خوش ذوق و آینده نگر دوست دارند فرزندانشان را به کلاس های هنری و آموزشی بفرستند تا آن ها را تبدیل به افرادی هنرمند و کاربلد بکنند. این کار یک اقدام بسیار خوب و مفید است و اگر به شیوه درستی صورت بپذیرد می تواند آینده خوبی برای فرزندان رقم بزند. نکات زیر شما را با اصول این کار آشنا می سازند:

یکی اینکه فرزندتان را به یک کلاس بفرستید نه صد کلاس. برخی از والدین فکر می کنند هرچه فرزندشان در کلاس های بیشتری ثبت نام کند موفق تر خواهد بود و به این ترتیب او را به زور راهی چندین کلاس ورزشی، علمی و هنری می کنند.

 دیده شده که یک مادر دخترش را همزمان به کلاس های زبان انگلیسی، زبان فرانسوی، پیانو، گیتار، تنیس و شنا فرستاده بود. خب نتیجه روشن است. آن دختر در هیچ کدام از آن کلاس ها به موفقیت نرسید و دچار افسردگی شد.

 پدر و مادر باید این نکته را به خاطر داشته باشند و به فرزندشان نیز یاد دهند که انسان فقط در سایه ی تمرکز می تواند موفق شود لذا بهتر است به جای ده کلاس در یک کلاس ثبت نام کند ولی همان یکی را حسابی مورد توجه قرار دهد از همه توانش برای موفقیت بهره ببرد.

 نکته دوم اینکه کلاس های آموزشی را محدود به تابستان ندانید. هیچ کس با سه ماه کار کردن روی یک رشته نمی تواند به جایی برسد. کلاس های آموزشی باید در کنار مدرسه و در طول سال جزو برنامه ی زندگی فرزند باشند تا در سایه ی مداومت بر آن بتواند به موفقیت برسد.

  سومین نکته این است که کلاس رفتن فرزندتان را یک سرگرمی حساب نکنید بلکه خیلی جدی پیگیر وضعیت و میزان فعالیتش باشید همچنین از راه های گوناگونی مثل خرید وسایل مورد نیاز، تحسین جلوی جمع، صحبت روزانه درباره فعالیت هایش و... او را یاری دهید. اگر فرزندتان ببیند که از حمایت شما برخوردار است انگیزه اش دوچندان خواهد شد

نکته چهارم و آخر اینکه اگر واقعا می خواهید کلاس رفتن فرزندتان نتیجه بدهد پس از مدتی که او در رشته اش حرفه ای شد دستش را در دست یک استاد بگذارید. راز موفقیت در هر رشته ای ارتباط با اساتید آن رشته است بنابراین با انجام این واسطه گری، چشم انداز های پیشرفت را پیش رویش خواهید گشود.

محمدحمله دار 


کلمات کلیدی : محمدحمله دار

ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/3/2:: 6:16 عصر

http://s9.picofile.com/file/8295722750/t35get4ry65tykkkk.JPG

 

 

اصول رفتار با فرزند در ایام امتحانات

چند روزی است که وارد ماه خرداد شده ایم. ماهی که فصل مهم ترین امتحانات تحصیلی دانش آموزان است و برنامه زندگی شان را به مدت سی روز دچار تغییر می کند. یکی از عوامل تاثیر گذار بر عملکرد دانش آموز در این ماه رفتار والدین است. والدین با نوع رفتارشان می توانند باعث موفقیت یا شکست فرزندشان در امتحانات شوند. قطعا هیچ پدر و مادری از تجدید شدن فرزندش خوشحال نمی شود و آرزوی قبولی او را دارد اما برای رسیدن به این پیروزی باید نکات مهمی را رعایت کند. برخی از این نکات را در ادامه می خوانیم:

- خواهشا دعواهای خانوادگی را دست کم در این ماه کنار بگذارید. والدینی که خانه را با میدان جنگ اشتباه گرفته اند و همیشه سر کوچک ترین مسائل با فرزندشان درگیر می شوند باید حداقل در خرداد ماه آتش بس اعلام کنند و از اذییت کردن فرزند خودداری کنند تا آرامش روانی او را به هم نریزند.

 - به هیچ وجه فرزندتان را نسبت به نتیجه امتحانات مورد تهدید قرار ندهید. خود امتحانات به اندازه کافی دانش آموز را دچار استرس و ناراحتی می کنند. شما دیگر قوز بالا قوز نشوید و هی او را تهدید نکنید که «وای به حالت اگه نمره ات کم شد». برخی از والدین فکر می کنند با ترساندن فرزند حساب کار را دستش می دهند و او را به درس خواندن وا می دارند درحالی که این کار دقیقا نتیجه ی معکوس دارد زیرا اضطرابی که به فرزند وارد می شود او را از فهم درس باز می دارد.

- در زمینه محدودیت ها معتدل باشید. نه چنان او را محدود کنید که تا از جایش بلند شد بگویید «مگه تو درس نداری کجا داری میری» نه آن قدر او را آزاد بگذارید که صبح تا شب پای موبایل باشد و عین خیالش نباشدکه امتحان دارد.

 - برنامه های تفریحی شخصی تان مثل مهمانی ها را کنسل کنید تا هم فرزند خودتان هم بچه های فامیل به درسشان برسند. نوجوانان امروزی در روزهای تعطیل هم علاقه ای به حضور در مهمانی های خانوادگی ندارند چه برسد به این که در ماه حساس خرداد آن ها را از پای درس بلند کنید و به خانه عمه و خاله ببرید.

- سر و صدا نکنید. اینکه شما پای تلویزیون بنشینید و یک فیلم اکشن با صدای بلند ببینید و انتظار داشته باشید که در همان حالت فرزندتان با تمرکز درس بخواند غیر منطقی است. کارهای پر سر و صدایی مثل تلویزیون دیدن، جارو برقی کشیدن، تعمیرات منزل و... را در زمان های مناسب انجام دهید.

- بچه های کوچکتان را جمع کنید. نمی شود فرزند نوجوانتان در حال درس باشد و همزمان بچه ی سه ساله تان از سر و کول او بالا برود. در این یک ماه خودتان مسئولیت مراقبت از کوچولوها را به عهده بگیرید.

- تلقین های منفی نکنید. هی به فرزندتان نگویید «تو که طول سال درس نخوندی الان هم نمی تونی نمره بیاری» این حرف ها تاثیر بدی روی روحیه اش می گذارند.

- جویای وضعیت درسی اش باشید و کمکش کنید. اگر در درسی ضعیف است یا خودتان کمکش کنید یا یکی از همکلاسی هایش را دعوت کنید تا با هم کار کنند. تاکید می کنیم فقط یک نفر را دعوت کنید چون اگر بیشتر شوند بازی گوشی شان شروع می شود.

محمد حمله دار 

 


کلمات کلیدی : امتحانات، محمد حمله دار

ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/3/1:: 7:0 عصر

http://s8.picofile.com/file/8295621742/rt54rtd7d6jjjjjj6.JPG

 

 

دلایل حسادت در کودکان

 حسادت به طور طبیعی در همه ی کودکان وجود دارد و نشانه های آن از حدود دو سالگی در آن ها دیده می شود. هنگامی که پدر یا مادر، کودک غریبه ای را به آغوش می کشند یا هدیه ای به او می دهند فرزند خردسالشان به سرعت به سوی آن ها می رود و برای جلب توجه شان تلاش می کند. این امر در سنین بالاتر نیز ادامه می یابد اما زمانی مشکل ساز می شود که روابط اجتماعی کودک را تحت تاثیر قرار دهد. در این صورت والدین باید ابتدا به ریشه یابی و سپس به درمان این ویژگی ناپسند اخلاقی بپردازند. برخی از دلایل حسادت در کودکان را مرور می کنیم:

  مقایسه

 مقایسه شدن کودک با هم سن و سالانش توسط والدین یکی از دلایل مهم حسود شدن اوست. اگر پدر و مادر همواره به فرزندشان سرکوفت بزنند که فلانی از تو بهتر است آتش حسادت را در او شعله ور می کنند به طوری که کودک نسبت به شخصی که با او مقایسه شده احساس نفرت خواهد کرد و حتی اگر بتواند به او آسیب هم می رساند.

  خودآگاهی نداشتن

 برخی از کودکان و نوجوانان به دلیل نداشتن خودآگاهی و اطلاع نداشتن از توانمندی هایشان دچار حسادت نسبت افراد موفق دور و برشان می شوند. سرکوب استعدادها و پایین بودن سطح فکری والدین از جمله علت های از بین رفتن خودآگاهی در فرزندان هستند.

 نداشتن اعتماد به نفس

 این دسته از فرزندان به دلایل مختلفی اعتماد به نفس ندارند و در نتیجه از یادگیری و ورود به فعالیت های جدید می ترسند در نتیجه هیچ وقت هیچ پیشرفتی نمی کنند. روشن است که در این شرایط با دیدن آن دسته از هم سالانشان که روز به روز پیشرفت می کنند احساس ناراحتی و حسادت به آن ها دست می دهد.

 شکست خوردن

 عده ای از کودکان و نوجوانان با شکست خوردن در فعالیت های گروهی یا فردی نسبت به برنده ها و موفق ها دچار حسادت می شوند به ویژه اگر این شکست خوردن ها چندین بار تکرار شوند. کاری که والدین باید در چنین موقعیتی بکنند این است که ذهنیت فرزندشان را نسبت به شکست تغییر دهند و انگیزه لازم برای ادامه راه را به او بدهند.

 

 در پایان باید گفت حسادت جزو مشکلات خطرناک است و اگر به موقع درمان نشود تا بزرگسالی ادامه می یابد تا جایی که بسیاری از جرم ها و جنایت ها صرفا به دلیل حسادت اتفاق می افتند.

 

محمد حمله دار 



ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/2/27:: 7:29 عصر

http://s9.picofile.com/file/8295208292/reer65u56rt.JPG

 

سه کلید طلایی برای تربیت فرزندانی موفق

  همه ی والدین دوست دارند فرزندانشان در آینده تبدیل به افرادی موفق، مفید و معروف شوند اما مشکلشان این جاست که راه و چاه آموزش موفقیت به فرزند را نمی دانند و فقط با سخت گیری های بیجا و سرکوفت زدن انتظار دارند فرزندشان تبدیل به انسانی موفق شود. در ادامه سه کلید طلایی را نام می بریم که رمز پیروزی در هر کاری هستند. اگر می خواهید فرزند موفقی داشته باشید این ها را به او بیاموزید و اجازه دهید زمینه فعالیتش را خودش انتخاب کند .

 اعتماد به نفس

 نخستین شرط موفقیت، داشتن جرأت ورود به یک کار و ایمان به توانایی های خود است. والدینی که اعتماد به نفس را در فرزندشان پرورش می دهند در واقع آمادگی ذهنی و روانی لازم برای فعالیت در هر زمینه ای را در او به وجود آورده اند در نتیجه فرزندشان از دام منفی بافی و ترس نجات می یابد و با قدرت و جرأت وارد یک رشته و کار می شود.

  بلند پروازی

 دومین کلید طلایی موفقیت، بلند پروازی است. بلند پروازی در این جا به معنای غرور بیجا و بی گدار به آب زدن نیست بلکه به معنای بزرگ فکر کردن و داشتن اهدافی بلند است. پدر و مادر باید به فرزندشان بیاموزند که هدف هایش را بزرگ در نظر بگیرد و تلاش کند در رشته خودش جزو بهترین ها شود جوری که الگوهای او در آینده به رقیب هایش تبدیل شوند.

 مداومت

 شاید همه مردم دنیا یک بار در زندگی شان تصمیم گرفته بودند که به یک رشته و فعالیت خاص بپردازند و این کار را هم کرده اند اما مدتی ربعد خسته شدند و رهایش کردند. حتما به فرزندتان بیاموزید که موفقیت، یک شبه و یک ماهه و یک ساله به دست نمی آید بلکه رمز مهم موفق شدن و متخصص شدن مداومت است.

محمد حمله دار 



ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/2/26:: 7:56 عصر

http://s9.picofile.com/file/8295117700/CHILD_Encouraging_Behaviour.jpg

 

نکاتی مهم در اصول تحسین فرزند

  تحسین کردن نقش مهم و به سزایی در موفقیت هر انسانی دارد. این امر برای کودکان جایگاه مهم تر و کارسازتری دارد و پدر و مادر باید همواره به شیوه ای درست و اصولی فرزندشان را تحسین کنند اما اصول این کار چیست؟ فرق تحسین با هندوانه زیر بغل گذاشتن و تمجیدهای بیهوده چیست؟ چگونه از مغرور شدن فرزند پیشگیری کنیم؟ در ادامه خواهیم خواند

 تحسین توصیفی؛ تحسین کلی

  اگر والدین می خواهند فرزندشان را مورد تحسین قرار دهند با این کار به شکل توصیفی انجام دهند. به این معنا که به او دقیقا توضیح بدهند کدام کار یا رفتارش درست و مثبت بود مثلا بگویند آفرین به تو که همکلاسی هایت را در درس کمک کردی یا بگویند کار خیلی خوبی کردی که گذاشتی دوستت با اسباب بازی هایت بازی کند.

 در برابر تحسین توصیفی تحسین کلی قرار دارد. به این معنا که پدر و مادر صرفا با جملات و عباراتی کلی فرزندشان را تحسین کنند مثلا بگویند تو همیشه مایه ی افتخار مایی یا تو بهترین بچه ی دنیایی. این کار اثر مخربی بر شخصیت کودک دارد چون از طرفی او را مغرور و متکبر بار می آورد و این انتظار را در او پدید می آورد که همه مردم با او این گونه صحبت کنند و از سویی دیگر قدرت تشخیص خوب و بد را از او می گیرد و او متوجه نخواهد شد که کدام رفتارش خوب و پسندیده بود و باید تکرارشان کند.

  تحسین واقع بینانه؛ تحسین خیال پردازانه

تحسین باید واقع بینانه و به دور از بزرگ نمایی باشد به این صورت که پدر و مادر به اندازه ی ارزش واقعی کار فرزندشان او را تحسین کنند و از افراط و تفریط بپرهیزند. تحسین خیال پردازانه توسط والدینی انجام می شود که هیجان زده اند و فکر می کنند فرزندشان فردی استثنایی و برتر از بقیه کودکان است.

به عنوان مثال آن ها وقتی می بینند کودکشان دارد شیوه کار یک اسباب بازی متحرک را بررسی می کند با خوشحالی به او می گویند تو در آینده بزرگ ترین مهندس دنیا می شوی یا مثلا با دیدن یک کاردستی او می گویند تو بهتر از همه بچه ها کاردستی می کنی.

 این والدین با این گفتارها باعث می شوند فرزندشان هم دچار این توهم بشود که فردی استثنایی و بی نظیر است. چنین کودکانی با ورود به جامعه و مدرسه به شدت سرخورده می شوند چون می بینند که هیچ فرقی با بقیه ندارند و کاملا معمولی اند و والدینشان حرف هایی غیر واقعی به آنها زده اند.

 

 به این ترتیب باید گفت که والدین می توانند با استفاده صحیح از این ابزار مهم تربیتی یعنی تحسین، زمینه موفقیت فرزندشان را فراهم کنند به شرطی که اصول کار را رعایت کنند.


محمد حمله دار 



ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/2/21:: 7:7 عصر

http://s9.picofile.com/file/8294650468/vc65yjh77110qa.JPG

 

نگرانی سازنده یا مخرب

 همه والدین نسبت به فرزندانشان به ویژه در دوره ی کودکی و نوجوانی حساسند و نگرانند که مبادا اتفاق ناگواری برایشان بیفتد. مسئله نگرانی پدر و مادر یک امر طبیعی است اما اگر این نگرانی به اندازه ای باشد که بر ارتباط آن ها با فرزندشان تاثیر منفی بگذارد نیاز به اصلاح دارد. در ادامه ویژگی های هر یک از نگرانی های سازنده و مخرب را بررسی می کنیم.

  نگرانی سازنده

 کودکان و برخی از نوجوانان به اقتضای سنشان توجه زیادی به پیامدهای کارهایشان ندارند لذا ممکن است گاهی تصمیماتی بگیرند یا کارهایی بکند که به آن ها آسیب برساند. نگرانی سازنده والدین در چنین موقعیت هایی ریشه در واقع بینی آن ها دارد لذا طبیعی است که خطرات و آسیب های احتمالی هر کاری را به فرزندشان گوشزد کنند و آموزش های لازم را به او بدهند.

 نگرانی مخرب

 نگرانی مخرب نوعی خیال پردازی و دادن احتمال های دور از ذهن است. این والدین به شکل افراطی محتاط هستند و انتظار دارند که فرزندشان نیز مانند آن ها رفتار کند لذا با تذکرهای عجیب و غریب و وضع مقررات بیجا فرزند را ترسو و مضطرب بار می آورند و در بسیاری از مواقع او را عصبانی می کنند چون تذکراتشان به قدری زیاد و غیر واقع بینانه می شوند که فرزند دیگر توان تحملشان را نخواهد داشت.

 به مثال های زیر توجه کنید:

- اگر در امتحان فردا قبول نشوی ممکن است از درس خواندن ناامید شوی و ترک تحصیل کنی و در آینده کارتن خواب شوی!

-  اگر با دوستانت به پارک بروی شاید در راه تصادف کنی و بمیری!

- اگر از خانه بیرون بروی و هرچند دقیقه یک بار با ما تماس نگیری ما احتمال خواهیم داد که اتفاق بدی برایت افتاده!

 - اگر همراه پدرت بخواهی وسیله ای را تعمیر کنی شاید دچار برق گرفتگی شوی!

  این دسته از نگرانی ها به این دلیل مخرب نامیده می شوند که اگر انسان بخواهد چنین احتیاط هایی به خرج دهد عملا فقط باید گوشه ی خانه بنشیند و دست به هیچ کاری نزند بنابراین والدین باید نگرانی های مخرب خود را از نگرانی های سازنده تشخیص بدهند و از افراط و تفریط بپرهیزند.

محمد حمله دار 



ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/2/21:: 6:50 عصر

http://s8.picofile.com/file/8294648834/tyjtyu55552fgf.jpg

 

 

چرا برخی از دانش آموزان تقلب می کنند؟

 یکی از پدیده های بسیار رایج میان دانش آموزان تقلب است. حتی شاید خیلی از ما در دوران تحصیل این کار را کرده باشیم و گهگاهی خاطراتش را برای دیگران تعریف می کنیم. معمولا معلمان تقلب را کار دانش آموزان تنبل می دانند و می گویند دانش آموز درس خوان و منضبط هیچ وقت نیازی به این کار پیدا نمی کند اما اگر بخواهیم با نگاهی علمی و آماری این مسئله را بررسی کنیم خواهیم دید که تقلب غالبا به خاطر یکی از سه دلیل زیر انجام می شود:

  آماده نبودن برای امتحان

سی و دو درصد دانش آموزان به دلیل نداشتن آمادگی کافی برای امتحان دست به تقلب می زنند. در واقع دانش آموزی که به هر دلیلی مطالعه ی لازم برای امتحان نداشته می خواهد با تقلب کردن حداقل نمره ی قبولی را به دست بیاورد. این مورد غالبا مربوط به دانش آموزانی است که چندان اهل درس خواندن نیستند.

  گرفتن نمره ی بهتر

 بیست و نه درصد دانش آموزان می دانند که بدون تقلب هم توانایی قبول شدن در امتحان را دارند اما از آنجایی که دوست دارند نمره ی بالاتری بگیرند سراغ تقلب می روند. این دسته از دانش آموزان همان شاگرد زرنگ هایی هستند که کسی فکر نمی کند اهل تقلب باشند به همین علت وقتی لو می روند همه را به تعجب وا می دارند.

  فشار والدین

دوازده درصد دانش آموزان اگر به خودشان باشد هیچ وقت تقلب نمی کنند اما به این دلیل که والدینشان سخت گیری و فشار بیش از حدی برای نمره به آن ها وارد می کنند ناچار به تقلب می شوند. این دسته از دانش آموزان معمولا از لحاظ درسی متوسط هستند و گاهی نمرات بالا و گاهی نمرات پایین می گیرند ولی پدر و مادرشان فقط نیمه خالی لیوان را می بینند و به شدت آن ها را بازخواست می کنند بنابراین فرزندانشان راهی به جز تقلب پیش روی خود نمی بینند.

 

  در پایان باید اشاره کرد که مسئله تقلب به قدری شایع است که گاهی نوجوانان صرفا تحت تاثیر همکلاسی هایشان دست به این کار می زنند اما اگر یک دانش آموزان چنان به تقلب عادت کرد که در هر امتحان مرتکب آن شد باید به مشاور ارجاع داده شود.


 محمد حمله دار


 پی نوشت:

 آمارها مربوط به کشور آمریکا و برگرفته از تحقیقات دکتر مک کابه استاد دانشگاه راتگرز هستند. 


کلمات کلیدی : محمد حمله دار، تقلب، امتحان

ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/2/20:: 7:32 عصر

http://s9.picofile.com/file/8294554600/Child_Speaking.jpg

 

چه عواملی رشد گویایی کودک را با مشکل روبرو می کنند؟


  زبان باز کردن و حرف زدن کودک غالبا از یک سالگی آغاز می شود و در چهار سالگی کامل می شود به این معنا که کودک در تلفظ هیچ کلمه ای لکنت یا مشکل نخواهد داشت و هر جمله و کلمه ای را به راحتی بیان می کند. البته زمان زبان باز کردن یک امر حدودی است و نمی توان یک زمان دقیق برای همه ی کودکان در نظر گرفت با این حال برخی از عوامل باعث می شوند که کودک در صحبت کردن با مشکل روبه رو شود یعنی هرچند سن کودک به جایی رسیده که طبیعتا باید بتواند خوب و کامل حرف بزند ولی به دلیل آن عوامل چنین اتفاقی نمی افتد.

 در ادامه برخی از این علت ها را بررسی می کنیم:

 ژنتیک

 یکی از عوامل موثر در تعیین زمان باز کردن کودک ژنتیک است. این مسئله به لکنت نیز مربوط می شود لذا اگر خانواده ای پدر مادر یا یکی از بستگان نزدیک سابقه ی دیر زبان باز کردن یا لکنت داشت معمولا آن کودک نیز با همان مشکل روبه رو خواهد شد.

  حوادث

گاهی اوقات حوادثی که ضربه روحی شدیدی به کودک وارد می کنند رشد گویایی او را مختل می کنند. تصادف، بیماری یا مرگ یکی از بستگان، حادثه های ناگوار، و... برخی از عواملی هستند که اگر کودک طاقت تحملشان را نداشته باشد ممکن است به گفتارش آسیب برسد.

 هیجانات خاص

 در برخی از کودکان هیجانات خاص باعث ایجاد مشکل در توانایی گفتارشان می شود. مثلا دیده شده که بعضی از کودکان تا پیش از ورود به مدرسه مشکل گویایی نداشتند اما با ورود به مدرسه دچار لکنت شده اند. اگر فرزندتان در برابر تغییرات واکنش شدیدی نشان می دهد حتما پیش از هر دگرگونی و تغییر او را از لحاظ روانی آماده کنید.

 عوامل تربیتی

 در کنار عوامل ژنتیکی و محیطی نوع رفتار والدین با فرزند نیز می تواند رشد گویایی او را تحت تاثیر قرار دهد. اگر پدر و مادر شیوه حرف زدن و ادای کلمات توسط فرزندشان را مسخره کنند یا نگذارند جمله اش را کامل کند یا حتی به دلیل لکنت داشتنش تنبیهش کنند قطعا کودک برای صحبت کردن دچار فشار روانی خواهد شد بنابراین والدین باید به نوع رفتارشان دقت داشته باشند.

 

 در پایان باید گفت والدین در صورت مشاهده هرگونه مشکل غیرطبیعی در روند رشد گویایی فرزندشان حتما به متخصص گفتار درمانی مراجعه کنند و راهنمایی های لازم را دریافت کنند.

محمد حمله دار 



ارسال شده توسط محمد حمله دار در 96/2/13:: 8:28 عصر

http://s9.picofile.com/file/8293897942/5875868358787.jpg

 

عوامل محیطی تشدید بیش فعالی

بیش فعالی اختلالی است که به دلایل ژنتیکی، تغذیه ای و تربیتی در کودک بوجود می آیند. علاوه بر این ها دلایل محیطی نیز در ایجاد و تشدید این اختلال جایگاه خاص خود را دارند. چند نمونه از عوامل محیطی را بررسی خواهیم کرد که باعث افزایش این اختلال در کودکان بیش فعال می شود:

تغییر مدرسه

 مدارس از لحاظ سخت گیری و آسان گیری باهم متفاوت اند و اوج این تفاوت در مدرسه های دولتی و غیر انتفاعی دیده می شود. کودک بیش فعالی که از یک مدرسه سخت گیر دولتی به یک مدرسه آزاد غیرانتفاعی منتقل شود قطعا بیش فعال تر خواهد شد زیرا می بیند که دیگر خبری از آن نظارت ها و مقررات سخت گذشته نیست.

 انتقال به موقعیت های شلوغ

بیش فعال ها در موقعیت های شلوغ و پرجمعیت نشانه های بیش فعالی را بیشتر بروز می دهند و به قول معروف شیطنت هایشان گل می کند. هنگامی که این کودکان از یک کلاس خلوت به کلاسی شلوغ یا از محله ای کم جمعیت به محله ای پرجمعیت منتقل می شوند فضا را برای فعالیت و تحرک و سر و صدا مهیاتر می یابند.

رها کردن ورزش

ورزش روزانه و منظم به ویژه در قالب های باشگاهی سهم زیادی در تخلیه ی انرژی و کنترل بیش فعالی کودکان دارد. حال اگر کودکی که قبلا به طور مرتب به باشگاه می رفت ناگهان ورزش را رها کند بدون شک انرژی بی پایانش را از راه شیطنت و از در دیوار بالا رفتن تخلیه خواهد کرد.

دوری از والدین

والدین خشن و زورگو معمولا از راه اعمال خشونت می توانند کودک بیش فعالشان را موقتا ساکت کنند و از فعالیت باز دارند. این شیوه غلط باعث می شود که کودک تا چشم والدینش را دور دید دوباره شیطنت هایش را به طرز غیر قابل کنترلی ادامه دهد. بنابراین پدر و مادر برای کنترل فرزندشان باید از شیوه های اصولی به جای شیوه های خشونت آمیز استفاده کنند.

به این ترتیب باید گفت اگر فرزندتان بیش فعال است حتما با مراجعه به روان شناس برای درمانش اقدام کنید و پیش از ایجاد هرگونه تغییر در محیط مشورت های لازم را انجام دهید.

محمد حمله دار 



   1   2   3   4   5   >>   >